Nivon

Stedendriehoek

Riviercruise

In de afgelopen weken hebben mijn vrouw en ik ons verwonderd over het verschijnsel riviercruise. Dat kwam zo.
Bij onze trektocht per caravan door Duitsland stonden wij achtereenvolgens aan de Weser, de Elbe, de Neckar en de Moezel.
En dan blijkt dat je over elke Duitse rivier die wat voorstelt een soort van “Rijnreisje” kunt maken met boten die groot zijn, groter en reusachtig groot.
De grootste die we zagen was zo’n 150 meter lang en had als thuishaven Malta!
Ik denk niet dat die boot daar vaak naar toe zal varen, want zo zeewaardig zag die er nou ook niet uit.
Eerder breekbaar met die ontzaglijke lengte en vrij geringe breedte.
Er zullen wel fiscale redenen zijn geweest om Malta tot thuishaven te bombarderen.
Varen onder goedkope vlag heet zoiets.
Hoe zou dat overigens zijn aan boord van zo’n schip ?
In ieder geval niet goedkoop.
Ik stel me als dagprogramma voor dat je elke ochtend op tijd moet aantreden voor het ontbijt; vervolgens moet deelnemen aan dek-gymnastiek.
Daarna de vrijwillig verplichte excursie in het stadje waar is aangelegd, ’s middags een stukje varen waarover je dan ’s avonds in het animatieprogramma wordt overhoord.
In de namiddag gezamenlijk theedrinken dan wel het nuttigen van een glas riesling en als apotheose mag je dan ’s avonds bij het diner aanschuiven bij de kapitein.
Kortom: echt iets voor de ware natuurvriend, niet waar?
Hoewel ik zelf de voorkeur zou geven aan een vakantie in een eenvoudig natuurvriendenhuis of in onze eigen caravan, waarbij je zelf kunt doen wat je wilt.

Jaap Senff

X
X